Tornado (z hiszp. tronada – burza) – gwałtownie wirująca kolumna powietrza, będąca jednocześnie w kontakcie z powierzchnią ziemi i podstawą cumulonimbusa lub rzadziej wypiętrzonego cumulusa. Tornada osiągają różne wielkości, jednak zwykle przyjmują postać widzialnego leja kondensacyjnego, węższym końcem dotykającego ziemi. Dolna część leja jest często otoczona chmurą odłamków i pyłu.

]]> http://pieknoswiata.pl/traba-powietrzna-tornada-zabojcze-i-piekne/feed/ http://pieknoswiata.pl/karla-spice/ http://pieknoswiata.pl/karla-spice/#comments Sun, 24 May 2009 21:14:55 +0000 admin http://pieknoswiata.pl/?p=37 Tym razem coś dla Panów:)

Ze względu na małą ilość dowodów kopalnych (głównie skamieniałości utrwalonych w mulistych osadach), nie można jednoznacznie określić jak przebiegała ewolucja owadów. Najstarsza znana skamieniałość należąca bezsprzecznie do owada, Rhyniognatha hirsti, pochodzi z osadów datowanych na wczesny dewon, około 396 mln lat[1], jednak owady prawdopodobnie wyodrębniły się jeszcze w sylurze. Na podstawie analizy wczesnych skamieniałości stwierdzono, że niektóre owady, jak np. Meganeura czy karaczany, nie różniły się znacząco pod względem anatomii ciała od współcześnie żyjących gatunków. Jednakże większość pierwotnych insektów znacznie wyewoluowała bądź wyginęła.

Wielka Rafa Koralowa - największy na świecie żywy organizm

    Rozwój Wielkiej Bariery Koralowej rozpoczął się przed około 18 milionami lat. W obecnej fazie rozwoju, która twa juz około 8 tysięcy lat, budowane są nowe warstwy na “starych fundamentach”. Bariera rozciąga się wzdłuż połnocnych brzegów australii, od wyspy Lady Elliott na południowym wybrzeżu Queens do zatoki Papua-Nowa Gwinea. Bariera leży w rożnych odległościach od brzegów, wahających się od 15 do 200 km, ponad 230 tysięcy km2. Głowna część rafy obejmuje ponad 2100 pojedynczych raf, które otoczone są około540 rafami tworzącymi przybrzeżne wyspy.
W przeciwieństwie do środkowej części, w której rady są rozproszone, rafy na północy i południu leżą blisko siebie. W północnej części, gdzie leżą lasy mangrowe, jest dużo bagien.
Między Wielką Barierą Koralową i wybrzeżem rozciąga się laguna. Ten obszar płycizn, który rzadko przekracza głębokość 100m, pokrywa zamuloną warstwę chronioną przez przybrzeżne rafy.
Od strony morza, zbocze rafy opada stromo na tysiące metrów w głąb morza. Bariera jest w tym miejscu narażona na działanie fal i wiatrów.
Wzrost koralowców jest tutaj najszybszy. Jednocześnie w miejscach, gdzie fale i temperatury są ekstremalne, rafy tracą największe ilości budulca. Duża część luźnego materiału zostaje ponownie związana i tworzy “nowe skały”. Rafa poddana jest w ten sposób stałemu procesowi niszczenia i odbudowy. Wielką Rafę Koralową zamieszkują niewiarygodnie różnorodne zwierzęta, od malutkich szybkich meduz po olbrzymie rekiny. Morskie żółwie występują tu tak licznie, jak w żadnym innym miejscu na świecie. Łagodne krowy morskie, kuzynki morskich słoni, pływają leniwie wśród morskiej trawy, a ptaki - na przykład czaple - łowią ryby w płytkiej wodzie.
Obok 400 gatunków koralowców na rafie żyje 200 gatunków mięczaków i prawdopodobnie ponad 2000 gatunków ryb (około jednej dziesiątej wszystkich znanych gatunków), przy czym nawet 200 gatunków zamieszkiwać może powierzchnię nie przekraczającą rozmiarów boiska piłkarskiego.
Australia ma największą rafę koralową na świecie, jednak w innych częściach naszego globu można również natrafić na rozległe obszary mórz, w których występują te “podwodne ogrody”. Wybrzeża leżącej na równiku indonezyjskiej wyspy Sulawesi, obszar Polinezji i wysunięte najdalej na północ ze wszystkich raf koralowych rafy w Morzu Czerwonym są jedynie nielicznymi przykładami. W istocie jest ponad 100 państw, w których wodach występuja rafy koralowe, a ponad 40 takich morskich środowisk na świecie jest objętych ochroną rezerwatową.

CIEKAWOSTKA! Co roku w kilka nocy po listopadowej pełni księżyca, przedstawiciela 135 gatunków koralowców uwalniają do wody jajeczka i plemniki. Morze przybiera wówczas charakterystyczny różowawy kolor. Fenomen ten uważany za jeden z cudów natury, został odkryty w 1983 roku. Mechanizm wyzwalający ten proces zależny jest od pozycji Księżyca, pływów i temperatury wody.

Avion de chasse / fighters aircraft

Z braku czasu niestety mało aktualizacji, ale co chwile coś będę dorzucała

Tym razem coś związanego z Sylwestrem! Czyli sztuczne ognie
Proszę o komentarze co sądzicie na temat sztucznych ogni. Czy je lubicie? Czy może się boicie?

Polecam filmik z Festiwalu sztucznych ogni W ustce:
http://pl.youtube.com/watch?v=35TfSW-B6No

Gejzer to rodzaj gorącego źródła (cieplicy). Występuje głównie w obszarze czynnego lub niedawno wygasłego wulkanizmu. Charakteryzuje się okresowym wyrzucaniem gorącej wody i pary wodnej. Otwór gejzeru na powierzchni ziemi jest ujściem wąskiego głębokiego przewodu w rodzaju komina skalnego, często połączonego z bocznymi korytarzami podziemnymi pustkami (kawerny).

Gromadzą się w nich wody gruntowe ogrzane od otaczającej skały, która z kolei ogrzewa się od zalegającej poniżej magmy. Słup wody zgromadzony w przewodzie gejzeru osiąga temperaturę wrzenia najpierw w najniższej części, przy czym jest ona wyższa niż na powierzchni ziemi (na głębokości150m - 200ºC). Tworzy się tam para wodna i wzrasta ciśnienie, powodując gwałtowne wyniesienie pary wodnej do góry. Wraz z przybliżaniem się do powierzchni ziemi spada temperatura wrzenia wody, co dodatkowo wzmaga siłę wybuchu.
Gejzery wybuchają z różną częstotliwością (od kilkudziesięciu minut do kilkunastu dni) i siłą (woda jest wyrzucana na wysokość od kilku do 70m).

Wybuch powoduje według teorii Bunsena warstwa wody w głębi przewodu źródła, znajdująca się pod ciśnieniem warstw wyższych, wskutek czego nie wrze nawet w temperaturze 100ºC.
Największe skupisko gejzerów znajduje się w parku narodowym Yellowstone Yellowstone w USA, w stanach Wyoming i Motana, gdzie jest ich ok. 250. Najsławniejszy jest gejzer Old Faithful, działający regularnie od ponad stu lat. Co godzinę przez cztery minuty wyrzuca 40 tys. Litrów wody na wysokość 45m. Inne rejony występowania gejzerów to: Islandia, Nowa Zelandia, Japonia, Jawa, Kamczatka, Tybet, Meksyk, Azory (San Miguel).
Wtórnym efektem działania gejzerów są tarczowe wzniesienia tworzące się na powierzchni ziemi wokół ich wylotu wskutek osadzania się minerałów zawartych w wyrzucanej wodzie. Są one zbudowane z gejzerytu*. Gorące wody z gejzerów są wykorzystywane do ogrzewania budynków (na Islandii) i do celów leczniczych (USA, Japonia).

Czy kobiece piersi nie są piękne?

Jest to jak narazie samochód który bardzo bym chciała mieć…

Przedstawię go krótko poniżej.

Produkowany od 1964 do chwili obecnej. Montowane silniki benzynowe w tym modelu to m.in.: 3.8 V6 (147 KM), 3.8 V6 (190 KM), 3.8 V6 GT (152 KM), 4.6 i V8 32V Cobra R (395 KM), 4.6 V8 32V Cobra (324 KM).

Mustang I  (1964 - 1973)
Produkowany w latach od 1964 do 1973. Montowane silniki benzynowe w tej generacji to m.in.: 2.8 R6 (101 KM), 4.3 V8 (164 KM), 4.7 V8 (200 KM), 4.7 V8 (271 KM), 3.3 R6 (120 KM).

Mustang II (1973 - 1978)
Produkowany w latach od 1973 do 1978. Montowane silniki benzynowe w tej generacji to m.in.: 2.3 (93 KM), 2.3 (84 KM), 4.9 V8 (124 KM), 4.9 V8 (141 KM), 2.8 (91 KM).

Mustang III (1978 - 1993)
Produkowany w latach od 1978 do 1993. Montowane silniki benzynowe w tej generacji to m.in.: 2.3 i (106 KM), 4.9 V8 (228 KM), 2.3 i (87 KM), 2.3 T (142 KM), 2.3 T (152 KM).

Mustang IV (1993 - 2005)
Produkowany w latach od 1993 do 2005. Montowane silniki benzynowe w tej generacji to m.in.: 3.8 V6 (147 KM), 3.8 V6 (190 KM), 3.8 V6 GT (152 KM), 4.6 i V8 32V Cobra R (395 KM), 4.6 V8 32V Cobra (324 KM).

Mustang V (2004 - teraz)
Produkowany od 2004 do chwili obecnej. Montowane silniki benzynowe w tej generacji to m.in.: 4.0 i V6 (205 KM), 4.0 i V6 12V (212 KM), 4.6 i V8 GT (304 KM), 5.4 Turbo (500 KM), 4.6 i V8 24V (304 KM).

źródło: http://www.autocentrum.pl

Oczywiście najnowsza wersja to taka na którą czekam, może w końcu uda się spełnić marzenia